Zeszłej nocy powróciły sny.
Były jeszcze dziwniejsze, jeszcze bardziej realistyczne.
Śniłam o jego świecie. O tym, jak ten świat wyglądał...
przed przybyciem Wotan.
Chodź. Uciekamy.
W nogi.
33 LATA PÓŹNIEJ
ZIEMIA PO TERRAFORMACJI
Urodziłam się w świecie, który nastał potem.
Po tym, jak zniszczono statki z przybyszami z mojej rasy.
Po Deszczu Ark.
Po tym, jak terraformacja odmieniła oblicze planety.
Ziemia, którą znał, przepadła.
Tak samo, jak porzucony przez mój lud układ gwiezdny.
Gdy byłam mała, Nolan mawiał: „W tym świecie nie ma tubylców”,
co oznaczało, że należy do wszystkich.
ALOHA Witamy na Antarktydzie
Mówi, że Antarktyda to raj na ziemi.
Chcę mu wierzyć, ale spotkało mnie już zbyt wiele rozczarowań.
Kocham mojego ojca...
ale z jego obietnic wychodzi zwykle shtako.
Obraziłaś się na mnie, czy po prostu jesteś jeszcze cichsza niż zwykle?
Musisz mi podpowiedzieć, bo ja nie wiem.
Kiwnij głową. Drgnij. Odetchnij.
Tak, widzę. Wektor zbliżania.
Skąd miałem wiedzieć, że ona była mężatką?
Zwykle nie mają obrączek. To wszystko przez te dziwne, kosmiczne feromony.
Szczerze mówiąc, ja nie mam do nich nosa.
Nigdy więcej.
Obiecuję, że nigdy więcej nie postawię cię w tak niezręcznej sytuacji.
Prognoza zderzenia: 20 klików.
W końcu mamy gwarancję zapłaty.
Zobaczmy, co da się ocalić.
Czysto.
Spędzili setki lat w kosmosie tylko po to, by umrzeć we śnie.
Chodź.
Spójrz na tę terraiglicę. Ani jednego wgniecenia.
Wygląda na sprawny.
Masz wihajster?
Zobaczmy, czy uda się odpalić sukinsyna.
Bingo.
Ile jest wart?
Republika Ziemi dobrze płaci za technologię Wotan.
Ile dadzą za nietkniętą terrasferę?
Co najmniej trzy miliony.
- Jesteśmy bogaci? - O tak, jesteśmy.
Możemy spłacić Varusa.
I zostanie nam na podróż na Antarktydę.
Ty i ja, młoda.
Będziemy leżeć na plaży aż do ponownego startu ark.
No dobra.
Duchowi Jeźdźcy. Lepiej zostań...
Spokojnie, przyjaciele...
Nie szukamy kłopotów.
Maleńka.
Czemu się szlajasz z tym człowiekiem?
Nie lepiej jeździć ze swoimi?
Nie. Śmierdzicie jak shtako.
Ognisty charakterek.
Widać, że jesteś Iratjanką.
Jest zabawką tego człowieka.
Dobrze cię karmi?
Jesteśmy kanibalami.
Może zostaniecie na obiad?
Wystarczy.
Ty.
Na zewnątrz.
Okej.
Ruszaj!
Panowie. Dajcie spokój.
Fajna rzecz...
Wiecie, ile nas to kosztowało?
Śliczności.
Ej no.
Nie potrzebujecie samochodu, prawda?
Zresztą to i tak kupa złomu.
Przechodzona jak diabli.
Wiecznie zepsute ogrzewanie.
Widzicie? Złom.
Bezwartościowy złom!
Opróżnij plecak.
Cały dobry towar został w arce.
Opróżniaj.
Szybko!
Uciekamy.
A co z wozem?
Zapomnij o nim.
Widać, że to Iratjanka.
Dalej, nie zatrzymuj się.
Nie chcemy napotkać mieszkańców tego lasu.
Gdzieś tam jest osada. Widziałem ją na skanerze.
Ale nie wiem jak daleko stąd.
- Powinniśmy odpocząć. - Nie, idź dalej.
- Irisa, co się dzieje? - Postrzelili mnie.
No dobra.
To będzie bolało, dobra? Z góry przepraszam.
Przepraszam. Bardzo dobrze, chodź.
Dobra, wielkoludzie. Chodź tutaj.
Ja pierdolę.
- Uważajcie na nią. - Z nami nic wam nie grozi.
- Opuśćcie sieć. Wchodzimy. -Przyjąłem. Czekajcie na wejście.
Ten łuk.
- Czy to Saint Louis? - Było.
Teraz nazywamy je Defiance.
Wszyscy znamy historię, jak skończyła się Blada Wojna.
NIEPOSŁUSZNI
W płonącym forcie
członkowie armii ludzi i Wotan zaprzestali walki.
Ich dowódcy nakazali im wznowienie ostrzału.
Ale żołnierze nie posłuchali rozkazu.
Zamiast tego zjednoczyli siły, by ocalić ludność cywilną z ruin.
Moc tego doniosłego wydarzenia wstrząsnęła ośmioma rasami.
Wieść o nim rozniosła się po świecie. Inni żołnierze odmawiali walki.
Równo piętnaście lat temu
ogłoszono rozejm, który zakończył Bladą Wojnę.
W ramach świętowania tego wydarzenia
z dumą odsłaniam ten pomnik
i rozpoczynam rok od święta Dnia Rozejmu.
A teraz podziękowania. Wiecie, że jestem burmistrzem dopiero od trzech tygodni.
Projekt ten rozpoczęła moja ukochana poprzedniczka,
burmistrz Nicolette Riordon.
Była burmistrz. Była.
Czekałam osiem lat, by rzucić tę fuchę. Bierz ją sobie.
Muszę również podziękować
dwójce sponsorów dzisiejszych uroczystości.
Po mojej prawej znajduje się pan Datak Tarr, jego żona Stahma
oraz ich syn, Alak.
BUDYNEK DARBY 1932
Po mojej lewej zaś siedzi właściciel Kopalni McCawley,
Rafe McCawley razem z dziećmi: Lukiem, Quentinem i Christie.
Brawa dużo dla ciebie znaczą, co?
Chcesz braw, Datak? Spakuj się i opuść miasto.
Będą ci bić brawa na stojąco.
- Defiance. - Defiance.
- Defiance, tak. - Defiance.
Tak.
Boże, zaraz się zrzygam. Co za wymuszona gadka.
Nie chrzań. Byłaś świetna.
Nie. Jestem genetycznie upośledzona, jeśli chodzi o inspirowanie innych.
Chrzanisz.
Wcale nie. Asystowałam ci dość długo, by wyregulować kolej, ale to tyle.
Uwierz mi. Masz naturalny talent.
A ja znam się na tym. Naprawdę.
Proszę panie.
Dziękuję.
- W porządku. - Dziękuję.
Jak długo będziesz w Cedars?
Niestety moja siostrzenica upiera się, by tam zamieszkać.
Republika Ziemi wyssała z tamtego miejsca soki.
Ile tam wojska. Ludzie zachowują się jak robociki.
Armia republiki tu węszyła, chciała się dzielić zasobami.
Nie wierz im. Jak cię dorwą, to już nigdy nie puszczą.
Pamiętaj, świerszczyku, że my tutaj cenimy swoją wolność.
Świerszczyku?
Przez ciebie poczułam się staro.
- Jak pacjenci? - W porządku.
Przygotowuję Iratjankę do operacji,
a człowiek próbuje udawać, że jest nieprzytomny.
Pij.
- Jesteś odwodniony. - Dzięki.
Tommy, miałeś go pilnować, nie zakuwać w kajdanki.
- Miał broń. - Teraz jej nie ma.
Widzisz jego tatuaż? Gdyby chciał cię skrzywdzić,
kajdanki by go nie powstrzymały.
- Pokaż mi nadgarstek. - Jasne.
To trwało za długo. Znudziłem się.
Nazywam się Garret Clancy. Jestem tutejszym stróżem prawa.
Dzieciak to mój zastępca, Tommy LaSalle.
Jest tu też doktor Yewll.
Nolan. Moja towarzyszka nazywa się Irisa.
Służyłeś w armii.
- Tak. Oddział 31., Żółte Kurtki. - Kurtki?
- Nie poddaliście się aż do końca. - Tak.
- Ty byłeś u Nieposłusznych. - Wiem. Nieposłuszeństwo. „Defiance”.
To miasto nazwano na cześć tej bitwy.
Wszystko już nazwano na cześć tej bitwy.
To prawda. Chodź, burmistrz chce cię widzieć.
- Moja towarzyszka. - Idź. Nic jej nie będzie.
Ale muszę jej oczyścić i załatać rany.
Okej, suko.
Oddaj mi elektroostrze, bo wyrzucę cię na ulicę.
Już!
- Mówiła, że tu będzie. - Tak?
Tak. Czekałem kilka godzin, ale nie przyszła.
Sami imprezowicze w tym mieście.
Dziś jest święto.
Biuro burmistrza jest tam.
Co wy na to? Najlepsze oczyszczacze.
Dla niej.
Podobają ci się?
KNOWL Sprzedawaj i KUPUJ
Ten arogancki shtako zaprosił własnych górników na widownię,
by go oklaskiwali głośniej niż mnie.
Co za mężczyzna tak robi, co?
To dziecinne, małostkowe. Nawet nie umiem nim pogardzać.
Złościsz się, bo sam na to nie wpadłeś.
To nie było miłe.
Wiesz, co zauważyłam? Mimo wysiłków Rafe'a McCawleya
brawa dla niego były tylko trochę głośniejsze od tych dla ciebie.
- To o czymś świadczy. - Że moja żona lubi puste pochlebstwa.
Moje pochlebstwa są wypełnione obietnicą.
Gdy wrócimy do domu, nasz syn będzie imprezował.
Imprezował?
Z kim? Alak nie będzie zadawał się z tą bandą, ostrzegałem go przed tym.
- Jest młody. Musi się wyszaleć. - Nie uspokajaj mnie, Stahma.
Imprezujący Alak będzie źle świadczył o rodzinie.
Zbyt ciężko pracowałem
i zrobiłem zbyt wiele nieprzyjemnych rzeczy, by zyskać szacunek.
Wspomogłem dzisiejsze wydarzenie.
Datak Tarr z Hollows na jednej scenie z wielkim Rafe'em McCawleyem,
popisujący się przed ludźmi jak jeden z nich.
Robię to...
by Alak miał lepsze możliwości, niż ja miałem.
Nie spóźniłem się!
Panie Tarr! Niech pan nie myśli, że się spóźniam!
Gelick nie przyszedł po opłatę!
Tato! Tatusiu!
Drogie dzieci...
Mam tyle słodyczy.
Możecie pomóc mi je zjeść?
Ktoś do ciebie przyjdzie.
Jeszcze raz zrobisz taką szopkę
i złamię ci coś więcej niż rękę.
Widzisz? Robię to wszystko,
znoszę te bolesne spotkania, by on nie musiał tego robić.
To mój dar dla niego.
Gdy Alak go lekceważy, łamie ojcu serce.
- Porozmawiam z nim. - Koniecznie.
Nie chcę już do tego wracać.
Burmistrz Nicky odjechała zgodnie z planem.
Kurier przywiózł propozycję od ambasador Tenetty.
- I? - Republika Ziemi proponuje
dostarczanie leków i pręty paliwowe do naszego uzbrojenia
w zamian za wzajemną ochronę.
- Mówi... - Odmawiam.
Okej.
Łowca ark, który przybył z ranną Iratjanką, jest na zewnątrz.
Jeśli ją porwał, będziemy mieli kłopoty z Duchowymi Jeźdźcami.
Yewll nie zauważyła u niej plemiennych znaków.
Podobno on walczył w Dziewiątym. To jeden z Nieposłusznych.
To było dawno temu.
A mnie interesuje, co on robi teraz. Wprowadź go.
Burmistrz czeka na ciebie.
Pani burmistrz.
Tutaj nie ma aż tylu formalności. Mów mi Amanda.
Łyczek single malt?
Gdzie to znalazłaś?
Wytargowałam od łupieżców. Zmywali tym lakier.
Stróż prawa mówił mi, że znaleźli ciebie i Iratjankę
przy sieci utrzymania. Byliście ledwo żywi.
Czy to twoja zdobycz?
Partnerka? Kochanka?
Po prostu tędy przechodziliśmy.
W tej okolicy Iratjanie i ludzie nie mają zbyt dobrych stosunków.
Nie chcę kłopotów z Jeźdźcami. Jeśli ją porwałeś...
To moja córka.
Twoja córka?
Nie wygląda na mieszańca.
Sierota wojenna. Znalazłem ją w ruinach dawnego Denver.
Miała kłopoty. Ocaliłem ją i wychowałem.
- To dobra dziewczynka. - I dlatego omal nie pocięła lekarki?
Jak mówiłem, to dobra dziewczynka.
Moja kolej. Twój stróż prawa...
Zabrał mi broń.
To jego praca.
Tak, ale mimo wszystko...
chciałbym ją odzyskać. Rozumiemy się?
Nie wyglądasz jak ktoś, kto chciałby się tu osiedlić. Mam rację?
- Tak. - To mi bardzo ułatwia sprawę.
Doktor Yewll załata twoją córkę.
Tymczasem napij się czegoś w NeedWant i zapłać za to.
Jak dziewczyna wyzdrowieje, stróże prawa odprowadzą was do sieci.
Oddadzą ci wtedy broń
- i wyślą was w drogę. - Jasne.
Duchowi Jeźdźcy okradli nas ze wszystkiego.
Zabrali nam wóz, broń, wszystkie zapasy.
Miałem szczęście, że uciekłem ze scripami w kieszeni.
Jeśli chcemy odejść, musimy na to zarobić.
Mówisz, że nie będziesz w stanie zarabiać bez pistoletu?
Będzie mi dość ciężko.
W burdelu zawsze szukają nowych twarzy.
Taki wielki przystojniak jak ty...
na pewno by miał powodzenie.
Rozumiemy się?
Zatańczymy?
Tańczę jak człowiek. Wolę popatrzeć z daleka.
- Kastijskie przysłowie. Oznacza... - „Chwytaj dzień”.
W porządku.
Tylko się ze mnie nie śmiej.
Nigdy w życiu.
Nie pozwalam umarlakom dotykać mojej siostry.
Nie pytałem o pozwolenie.
Luke, zostaw go w spokoju.
Już jesteś trupem.
Alak, nie. On jest pijany.
Zaraz będzie po wszystkim.
Nie rób tego, Luke. Nie tutaj.
Przestańcie, obydwaj.
Alak, nie! Przestań! Odłóż to!
- Quentin, wyprowadź go stąd. Już. - Sam się potnij tym nożem!
To ciebie nim potnę!
Alak.
Odbiło ci, że zadzierasz z tym gnojkiem. Wiesz, kim jest jego ojciec.
- To niebezpieczne typy. - Nie wkurza cię to?
Siostra leci na umarlaków. Jak tata się dowie...
Tata się nie dowie.
Daj kluczyki. Ja prowadzę.
- Odwieź Christie. Mam jeszcze sprawy. - A ty dokąd?
Mam spotkanie.
Co się dzieje, Luke?
Ciągle gdzieś znikasz o różnych porach.
W co ty się wplątałeś?
Wrócę na kolację, dobra?
Dobra robota, doktor.
Miło mi to słyszeć.
Będzie mi też miło dostać zapłatę.
Jasne.
Widzi pani, okradziono nas.
- Mam coś tutaj. - Zostaw to w spodniach.
Kup młodej jedzenie. Zapłacisz mi, jak będziesz miał czym.
Dzięki.
Dziękuję. Możemy iść?
Cholerne nieroby.
Nie lubię miast. Wyjedźmy stąd.
Nigdzie nie wyjedziemy, bo nie mamy samochodu.
- Sprzedaj terrasferę. - Nie tutaj. To jak bomba atomowa.
- Jak nas z tym złapią, to nas powieszą. - To co planujesz?
Zarobimy trochę, kupimy wóz i wykopiemy ją, wyjeżdżając z miasta.
Cześć, wielkoludzie.
- Może potem. - Na pewno?
Daj spokój, Kenya.
- Chodźmy. - Chodźmy? Rupert, jak ja wyglądam?
Ciężko pracuję, by zrobić z tego burdelu przyjemne miejsce
dla moich pracownic i klientów.
Hoduję drzewko digbaa, pomalowałam ściany, nauczyłam się szyć
i uszyłam tamte zasłony, a ty przychodzisz, śmierdząc kopalnią.
Przepraszam?
Okazujesz mi brak szacunku. Chodź tutaj.
Na razie wróć do siebie, dobra?
Weź prysznic, ogól się, nałóż jakąś przyzwoitą koszulę
i jeśli jakimś cudem nie będę wtedy zajęta,
możemy wrócić do omawiania naszych seks-interesów.
Zmykaj.
Wynocha stąd.
Górnicy z kopalni gulanitu. Trzeba ich wytresować.
- Dopiero co przybyłeś do miasta. - Skąd wiesz?
Pierwszy raz cię widzę.
A to oznacza, że jesteś nowy w tym mieście.
Na szczęście właśnie trafiłeś do NeedWant,
najlepszego lokalu po tej stronie Burzowego Przełomu.
Nazywam się Kenya.
Nolan, a to jest Irisa.
Cześć.
Gdzie można zarobić tutaj jakieś pieniądze?
- Szybko czy wolno? - Szybko.
- Idź do Hollows. - A co jest w Hollows?
Sam zobaczysz.
Zaczynam lubić to miejsce.
- To zły pomysł. - Spokojnie. Będzie jak w Kansas.
- W Kansas oberwałeś nożem. - To zupełnie co innego.
Zwycięzca.
Kto następny?
Kto z was ma dość umiejętności i wystarczające jaja,
by rzucić wyzwanie naszemu mistrzowi przy stawce 10 do jednego?
- Ja. - Proszę bardzo.
Dziesięć do jednego na nieznajomego z...
Pozbieraj trochę zakładów. Przetrzymam go, ile mogę.
Jesteś idiotą.
- Wiem. - Wchodzi.
Lokal korzysta z prawa do wystawienia nowego walczącego.
Mam walczyć z bioczłowiekiem?
Jeśli zrezygnujesz, stracisz swoją forsę.
Do dzieła.
Dobry piesek, Tito.
Zaczekaj chwilę.
Nie, czekaj.
Tito, wracaj.
Tito?
O nie.
Musi pani podpisać pod petycją o nową studnię tutaj i tutaj.
Urzędnicy się zmieniają, ale papiery wciąż są obecne.
- Proszę. - Dziękuję.
Nic ci nie jest?
Tak. Nie bez powodu Indogeni nie powinni grać w 12 kul.
Próbowałem wbiec na ścianę i teraz męczy mnie skurcz.
Pani burmistrz.
Clancy, jak długo się już znamy? Mów mi Amanda.
Lepiej chodź ze mną, Amando.
Okej, ludzie, słyszeliście.
Dziesięć do jednego na nowego.
Tak.
Nie podnoś się.
Tak, dalej!
- Ile jeszcze będziesz go niańczyć? - Dopiero się rozgrzewam.
Wykończ go.
No dalej, zakończcie to już.
To nic osobistego.
Żartujecie? Niemożliwe. To jakieś żarty.
Zwycięzca.
Co tak wolno?
Zapomniałem, gdzie był wyłącznik w modelu 2037.
Znajdę nam jakiś wóz. Ty kup zapasy. Widzimy się w NeedWant.
Gratuluję ekscytującego pojedynku.
Było mi miło.
Nazywam się Datak Tarr.
Mam udziały w tym lokalu, podobnie jak w wielu innych w Hollows.
Wyłączyłeś mojego bioczłowieka.
Tymczasowo. Kopnij go paroma tysiącami woltów i będzie jak nowy.
Obawiam się, że wygrałeś poprzez cios poniżej pasa, jak to ludzie mówią.
A to złamanie naszych zasad.
To znaczy twoich zasad.
Kastitjanie mają powiedzenie.
Owoc występku kwaśno smakuje.
Spokojnie.
To za fatygę.
- Na samochód nie wystarczy, co? - Nie.
Ale wystarczy na kąpiel i świeże ciuchy.
O Boże.
Kupiłem nowy wagon samozsypny i teraz możemy zwiększyć wydobycie
- o 50 metrów kwadratowych na minutę. - Dobrze. To się nam przyda.
Dobra robota, Quentin.
- Spóźniłaś się, córuś. - Wybacz. Zasiedziałam się na festiwalu.
- Widziałaś swojego brata? - Nie.
- Gdzie on się może podziewać? - Mówił, że wróci na kolację.
To dorosły facet.
Jedzcie.
Wygląda dobrze, Bertie. To twój krewny?
Tato.
Tato, popatrz.
- Parametry wagonu. - Nic tylko praca i praca.
Powinniście wziąć wolne.
Wolne? I co ja bym wtedy robił?
Nie ścigajcie się do drzwi.
Za to dostajesz scripy.
Oberwał w prawą nerkę, prawdopodobnie nożem.
Ale zginął od wotańskiej broni. To oparzenia od zimnego ognia.
Zamordowano go.
- Znajdziemy tego, kto to zrobił. - Nie.
Ja go znajdę.
Tato?
Ty coś wiesz.
Porozmawiaj ze mną.
W barze była bójka.
- Luke bił się... - Z kim?
Groził, że go zabije.
Zadałem pytanie! Z kim?
Z Alakiem Tarrem.
- Rafe, ja się tym zajmę. - Daj pracować Clancy'emu.
Jeśli to młody Tarr, osądzimy go i ukarzemy.
Clancy, kocham cię jak brata,
ale lepiej zejdź mi z drogi.
Odszukaj młodego Tarra przed nim.
To było coś świetnego.
- Aż szkoda, że musisz mi zapłacić. - Też nie chcę za to płacić.
Ty. Wstawaj.
Czemu mam iść z tobą, dziadku?
Nie każ mi się powtarzać.
Na nogi.
Już.
Ten dzieciak to kto?
- Syn Dataka, Alak. - Siedzisz tu i zgrywasz niewiniątko?
Zamordowałeś Luke'a.
Muszę tam zejść.
- Luke nie żyje? - Tak.
Pokłóciliśmy się, ale potem Luke wyszedł.
Chciałem tylko pograć. Cały czas byłem z kumplami.
- Nie wierzę im. - Rafe.
- Wstawaj, zanim cię sam podniosę. - Niech Clancy się tym zajmie.
Z drogi, Kenya. A ty wstawaj.
- Jeśli mnie dotkniesz, ojciec... - Nie.
Ojciec oberwie tak samo.
Dzięki, młody, za pilnowanie miejsca.
A ty to niby kto?
Właśnie grałem z tym głupim gówniarzem z Casti.
Wygrałem od niego już 200 scripów, nie chcę psuć sobie passy.
Jeśli poczekasz z linczem, aż dostanę pieniądze, będę wdzięczny.
Wybacz, zaskoczył mnie.
Nie będzie żadnego linczu.
Chcemy mu tylko zadać kilka pytań.
Cóż, wydaje mi się, że do linczu brakuje wam tylko sznura.
A może schowałeś go w gaciach?
Hak, pozbądź się go.
Moja przyjaciółka lubi ostrą broń.
Noże, butelki.
Nawet twoje połamane zęby by się nadały.
Przestańcie. Tato, nie rób niczego głupiego.
Pomyliłeś się.
A właśnie, że nie.
Alak nie mógł skrzywdzić Luke'a.
Powiedz to, co powiedziałaś mi.
Christie, nie rób tego.
Alak był ze mną cały wieczór, dopóki nie wróciłam na kolację.
Tato, nie! Proszę!
Tato!
Przestańcie! On nie żyje.
Stróż prawa nie żyje.
Tekst polski: Joanna Kaniewska